امروزه تلاش براي جذب سرمايه گذاري خارجي در تمام دنيا يكي از

هدفهاي اقتصادي اكثر دولتها است وبراي اين كار دولتها تلاش فراواني

براي فراهم كردن زمينه مناسب براي ترقيب سرمايه گذاران دارند تا

ثروتشان را به كشور آنها برده وباعث رشد وترقي كشورشان شوند

ودر اين ميان امنيت براي سرمايه گذار از فاكتورهاي بسيار مهم است

دراين ميان ايران از لحاظ موقعيت و شرايطي كه دارد خيلي از

سرمايه گذاران آرزوي فعاليت در ايران را دارند حتي كويرهاي

ايران نيز مشتريهاي براي سرمايه گذاري دارند

ولي در اين ميان افكارهاي در ايران وجود دارد كه سرمايه دارها

را گرگ هاي ميدانند كه در كمين ايران نشسته اند تا ايران راچپاول

كنند يا بر اين اعتقادند كه وجود سرمايه گذار خارجي باعث تنگتر

شدن فضاي كار شده و ايرانيان با كمبود اشتغال خواهند شد

در جواب به اين شبهات بايد به چند نكته توجه داشت

اولا هر كسي كه در جايي سرمايه گذاري مي كند انتظار سود دارد

و كسي كه كاري را براي انجام واگذار ميكند بايد شرايطي را فراهم

كند كه هم سرمايه گذار سود ببرد وهم بعد از اتمام كار ساليان سال

ايران از آن  سرمايه گذاري استفاده كند

وبعد هم بايد توجه كرد كه ثروت هر كشور با توجه به منابع و مخارجش

محدود است ونمي تواند انقدر سرمايه گذاري كند كه ديگر بيكاري وجود

نداشته باشد واينجاست كه ميتواند با هدايت درست سرمايه هاي خارجي هم باعث

آباداني و پيشرقت كشور شود و هم درصد قابل ملاحظه باعث كم شدن بيكاري

آيا ايران ميتواند سرمابه گذارها را ترغيب به سرمايه گذاري درايران كند؟

اين روزها زمزمه تشكيل فراكسيون جديدي به نام اصولگرايان خلاق

به گوش ميرسد كه افرادي مانند آقايان افروق وتوكلي وخوش چهره

تلاش ميكننداين فراكسيون جديد را راه بيندازند .

اما ضرورت تشكيل چنين فراكسيون با توجه به عمر مجلس هفتم كه

حدود يك سال مانده چيست؟

شايد نتايج اخير انتخابات شوراها كه شكست خوردن گروهي كه خود را حامي

ريس جمهور ميدانستند را در پي داشت واز طرفي گروهي در مجلس

حضور دارند كه كماكان بدون چون وچرا از ريس جمهور حمايت ميكنندو

هيچ گونه انتقادي را نسبت به دولت قبول ندارند تعدادي از نمايندگان

رانگران كرده كه درصورت همراهي با اين گروه آنها نتوانند در سال

آينده راي دهنده ها را توجيه كنند وراي دهنده هاي  سنتي خود را نيز

از دست بدهند

آيا توجيه ديگري ميتواند باشد براي گروهي كه مي خواهند يك سال آخر

در بودجه امسال پولي براي واردات بنزين در نظر گرفته نشده

ودولت در نظر دارد با تقسيم بنزيني كه در پالايشگاه تصويه ميشود

نياز كشور را تامين كند البته اگر دولت بتواند سهميه بندي بنزين را

مديريت كند وكشور را از واردات بنزين كه گفته ميشود ساليانه

پنج ميليارد دلار هزينه دارد بي نياز كند گام بلندي در جهت خارج

نشدن ارز آن هم به صورت انبوه خواهد بود .

آن چيزي كه مشخص است با سهميه بندي بنزين مردمي كه عادت

كرده بودندبه راحتي بنزين تهيه كنند با مشكل رو به رو خواهندشد ولي

چه ميشود كرد براي پيشرفت كشور بايد بعضي سختيها را تحمل كرد

ولي سوال اينجاست كه با اجراي سهميه بندي بنزين در سال آينده

و ماندن حدود پنج ميليارد دلار درخزانه كشورقسمتي ازمشكلاتي

مثل تورم  وبيكاري و...حل خواهد شد ؟

دولت بودجه رو با تاخير يكماه به مجلس برد كه در نگاه اول

بودجه قابل دفاع به نظر ميرسد البته باز هم بر خلاف شعارهاي

كوچك كردن دولت مخارج دولت حدود20درصد افزايش يافته

والبته شعار دادن وعمل كردن دو مقوله جدا از هم است

نقطه مثبت بودجه سهم نفت در بودجه بود كه نسبت به سال

گذشته 30سنت كاهش داشت كه باعث شد طرفدارهاي

ريس جمهور بودجه را ضد تحريم معرفي كنند

اما نكته دراين ميان وجود دارد وآن رفتار مجلس در سال85

بود كه هر گاه دولت خواست از حساب ذخيره ارزي برداشت

كند با جواب مثبت مجلس همراه بود چنانچه در پايان سال

حساب ذخيره ارزي خالي شد ودولت با آگاهي از اين موضوع

كه سال آينده دولت به راحتي ميتواند هر مقدار كه ميخواهد

ميتواند از حساب ذخيره ارزي برداشت كند بودجه راتهيه

كرده كه ويتريني خوشايند دارد وچالش برانگيز نيست

به نظر شما اين موضوع چقدر ميتواند واقعيت داشته باشد؟

آيا بازهم بايد منثظر خالي شدن حساب ذخيره ارزي در سال آينده باشيم؟

كامه تورم ديگر براي مردم عادي شده است واگر مردم به افزايش قيمت

با شروع سال جديد عادت كرده بودند ديگر لازم نيست منتظر پايان سال

بود وهر لحظه احتمال گران شدن هر كالايي وجود دارد از گران شدن

نان وتخم مرغ وسيب زميني گرفته تا افزايش گرايها .

براستي كنترل تورم غير ممكن است آيا ايران از لحاظ منابع مالي مشكل

دارد كه نميتواند باتزريق درست در بخشهاي مختلف بنگاهاي اقتصادي

باعث رشد اقتصاد شده وجلوي تورم را بگيرد ويا اينكه با هر تغيير در

سطح كلان كشور تفكرات واهداف اقتصادي آنچنان تغيير ميكندكه كل

كارهاي انجام شده نفي شده وكل كارها از نوع پايه ريزي ميشود

آيا ميتوان با اين روش به جايي رسيد؟آيا در كشورهاي پيشرفته

با هر تغييري در مديريت سيستم هم عوض ميشود؟